Bazen susarız... Oysa ki en çok konuşmamız gereken zamanlar o zamanlar olur...
Anlatmak istersin... Konuşmak istersin biriyle... Ama konuşamazsın... Kelimeler boğazımızda düğümlenir...
Neden insanlar konuşmaktan bu kadar korkar? Korktukları kendileri mi, yoksa insanlar mı? Kendimize söyleyemediğimiz gerçeklerden konuşmaktan mı kaçarız, yoksa duygularımızın duyulmasından mı? Hangisi daha kötü?
Herkesin böyle zamanları oluyor... Sanki çok büyük bir suç işlemiş gibi konuşmaktan korkmak...
Aslında bu kadar da korkutucu bir şey değil konuşmak değil mi?
Bence böyle zamanlarda sorulması gereken tek bir soru var; "Hangisi daha kötü; sonra keşke demek mi, konuşmamak mı?"
Evet biliyorum.. Her zaman konuşmak, aklımızdan geçenleri, içimizde yaşadıklarımızı anlatması kolay olmuyor... Bu durum ister iş ister özel hayatımız olsun farketmiyor, aynı... Ama bence sonra; "Keşke söyleseydim, keşke yapsaydım..." demek hayatta en çok korkulacak şeylerden biri...
Keşkelerle başa çıkmak, her "keşke"ye başka bir "keşke" daha eklemek hiç kolay değil...
Ama insan yaşadıkça öğreniyor... Keşke demek yerine konuşmanın daha doğru olduğunu...
Doğru veya yanlış, sonucu iyi veya kötü olsun fark etmez... Ne olursa olsun, her zaman konuşmayı seçmek, iletişim kurmayı tercih etmek bizi daha olumlu bir yöne götürecektir...
İletişiminizin her zaman bol olması dileğiyle...
